ความมหัศจรรย์ทางธรรมชาติที่เกิดจากพลังของสายน้ำโขงไหลปะทะกับแนวเทือกเขาภูพานตอนปลาย ทำให้เกิดปฏิมากรรมทางธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ ด้วยลักษณะภูมิประเทศที่เป็นเกาะแก่งมากมาย ทำให้เกิดกระแสน้ำไหลวนในช่วงฤดูน้ำหลาก แก่งหินที่จมอยู่ใต้น้ำถูกกัดเซาะด้วยพลังแห่งน้ำวนเป็นเวลานานจนทำให้กลายเป็นแอ่งหลุม พอถึงช่วงหน้าแล้งยามที่น้ำโขงแห้งขอดก็จะปรากฏให้เราเห็นเป็นหลุมบ่อมากมายนับไม่ถ้วน จนเป็นที่มาของชื่อ 3000 โบก ซึ่งคำว่า "โบก" ในภาษาอีสาน หรือภาษาลาวหมายถึง บ่อหรือหลุม คำว่าดินแดน 3000 โบก จึงหมายถึงดินแดนที่มีบ่อหรือแอ่งน้ำมากมายถึง 3000 แอ่ง แต่ในความเป็นจริงหากจะนับโบกที่ปรากฏในช่วงหน้าแล้งคงเกิน 3000 โบกอย่างแน่นอน